کتاب ایران بین دو انقلاب

کتاب ایران بین دو انقلاب یکی از کتب مرجع در حوزه تاریخ معاصر ایران است به قلم یرواند آبراهامیان.

یرواند آبراهامیان، تاریخ‌نگار و استاد ایرانی‌الاصل دانشگاه کالج باروک نیویورک است.

او مولف کتاب‌های بسیاری در زمینه‌ی تاریخ ایران است اما مهمترین کتاب او «ایران بین دو انقلاب» است.

اگر فردی قصد دارد درباره‌ی ایران سیاسی امروز و زمینه‌های شکل‌گیری جریان‌های سیاسی(خصوصا حزب توده) بداند، بی‌شک کتاب آبراهامیان یکی از اصلی‌ترین کتاب‌ها است.

آبراهامیان در ابتدا برای شناخت ریشه‌های اجتماعی حزب توده شروع به پژوهش نمود اما بتدریج برای شناخت کامل از جوانب حزب توده، به چشم‌اندازی وسیع‌تر از تاریخ ایران رسید که حاصلش کتاب بی‌نظیر ایران بین دو انقلاب شد.

این کتاب شامل بررسی وقایع اجتماعی-سیاسی، اقتصادی و حتی فکری در فاصله‌ی ایران قاجاریه و انقلاب مشروطه تا پیروزی انقلاب 57 است.

آبراهامیان در ایران متولد شده، اما از همان کودکی به انگلستان مهاجرت کرده و پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه آکسفورد، به آمریکا نقل مکان نموده است.

با وجودیکه تمام عمر حرفه ای خود را مصروف مطالعه در حوزه تاریخ معاصر ایران نموده، اما دوری از جامعه ایران موجب شده تا حقایق میدانی در جامعه ایرانی را به درستی درک و لمس نکند.

و چیزی که این مشکل وی را بسیار تشدید نموده، این است که او تمام عمر خود را در جوامع غربی گذرانده.

یعنی نه ایران، و نه هیچ جامعه و کشور جهان سومی را از نزدیک درک و لمس ننموده.

آبراهامیان در نگارش این کتاب از شیوه تحلیل مارکسیستی برای ریشه یابی عوامل اجتماعی مرتبط با تحولات سیاسی ایران در مقطع میان انقلاب مشروطه و انقلاب اسلامی بهره برده است.

و «کودتا» آخرین کتاب آبراهامیان است که به بررسی و تحلیل اسناد تاریخی درباره نهضت ملی شدن صنعت نفت، دولت دکتر مصدق و کودتای 28 مرداد پرداخته.

گذشته از جزئیات دقیق و نکته سنجی های آموزنده، آبراهامیان به این جمع بندی و تحلیل نهایی رسیده که حکومت محمد رضاشاه در زمینه توسعه اقتصادی و اجتماعی اقدامات مثبت و موثری در جهت پیشبرد ایران به سوی مدرنیته انجام داد.

اما از آنجا که در کنار توسعه اقتصادی و اجتماعی، به اندازه کافی به توسعه سیاسی و مشارکت عمومی در عرصه سیاسی پرداخته نشد، نهایتا شعله های انقلاب بلند شده و سلطنت شاه سرنگون گردید.

به عبارت دیگر، آبراهامیان عقیده دارد کمبود دموکراسی نقطه ضعف حکومت محمدرضاشاه بود.

در بخش اول کتاب که «پیشینه‌ی تاریخی» نام دارد، «آبراهامیان» به بررسی دو دوره‌ی تاریخی دوران مشروطه و دوران حکومت رضاشاه پهلوی می‌پردازد و با نگاهی جذاب و دقیق ریشه‌های شکل‌گیری انقلاب مشروطه و به حکومت رسیدن رضاشاه را از نظر می‌‌گذراند.

در بخش دوم کتاب که عنوان «سیاست ستیز اجتماعی» نام دارد، «آبراهامیان» به دوره‌ی تاریخی 1320 تا 1330 می‌پردازد و چگونگی شکل‌گیری حزب توده را به صورت مفصل شرح می‌دهد.

در بخش سوم و پایانی کتاب، مولف ضمن بررسی نظریات کارشناسان درباره وقوع انقلاب اسلامی، نظریه‌ی خود را با عنوان «سیاست توسعه‌ی ناموزون» شرح می‌دهد و طی آن شرح می‌دهد توسعه ساختارهای اقتصادی و رفاهی بی‌سابقه، باعث ارضا نیازهای ضروری و اولیه ایرانی‌ها شد ولی ساختارهای سیاسی غیرپیشرفته و متصلب که اجازه مشارکت مردم در گردش واقعی سیاسیون را نمی‌داد، نیازهای سیاسی مردم را نادیده گرفت و برخورد این دو سطح با یکدیگر بود که بتدریج زمینه‌ساز شکل‌گیری انقلاب شد.

دیدگاه آبراهامیان ناشی از این پیش فرض است که خصلتی ذاتی درون نظم دموکراتیک هست که بطور کلی موجب فضیلت آن بر سایر نظام های سیاسی می شود.

بنابراین، «توسعه سیاسی» از ملزومات مدرنیزاسیون بوده و در فقدان آن جوامع دچار بحران و آشوب می شوند.

شما می‌توانید این کتاب را با تخفیف ویژه از هاپیگان تهیه کنید.

نمایش دادن همه 2 نتیجه

نمایش 9 24 36